Ik werk in het gebied waar fysiek materiaal en transcendente ervaringen samenkomen.
Daarbij ontmoet ik oeroude thema’s zoals het scheppingsmoment, de godin en de natuurlijke beweging van groei, baren en verval.

Ik doe onderzoek door mijn eigen lichaam te recreëren in klei en vuur. En door fysieke studie naar antieke beelden en verhalen.

Het maakproces speelt in mijn werk net zo’n belangrijke rol als de uiteindelijke beelden (en scherven) die het werk oplevert.
Steeds meer ervaar ik het als een ritueel van klei, water, vuur en lucht. Een ritueel waarin de godin zichtbaar wordt.

In het voorjaar van 2017 ontdekte ik op Bali de godin Dewi Saraswati, godin van de wijsheid en de kunst. De scheppende hindoe godin die zich verplaatst op een Lelie, schoonheid die groeit uit vieze modder. Datzelfde jaar nam de kunstenares Alexandra Engelfriet mij mee naar de klei in de Dollard (een deel van het wad). Daar gingen we letterlijk de klei in en voelde ik mij – misschien wel voor het eerst sinds de geboorte van mijn dochter – volledig materie. Op een universele, spirituele manier. Ik voelde mij verbonden met het pantoffeldiertje, verbonden met de aarde, verbonden met het leven zelf.

In de klei werd een verlangen gewekt dat me op een pad van verdieping bracht. Een wonderlijke, soms angstaanjagende, vaak vreugdevolle ontdekking van de godin, de leegte en de materie die ik ben.
Ik ontmoette Maria Magdalena in verhalen en beelden. Ze voelt als mijn link naar de sensuele, manifesterende vrouwelijke kracht. De kracht die weggeschreven werd uit onze christelijke verhalen en gebruiken. En daarmee uit de levens van mijn oma’s en opa’s, mijn moeder en vader, … uit het mijne. Tranen rollen over mijn wangen als ik dit gemis in mijn geschiedenis voel, het gemis in mij zelf.
Aan het einde van dat jaar liep ik weg van een theatrale avond over vergaderen die ik nota bene zelf georganiseerd had. Ik wilde niet praten, niet vergaderen, niet optreden. De volgende ochtend maakte ik een levensgroot zelfportret in klei. Of eigenlijk moet ik zeggen, de volgende ochtend ontstond dit beeld door mijn handen… Ik ontdekte mezelf voor de tweede keer in de klei.

Sindsdien zoek en werk ik verder. Ik zoek technieken om zo’n groot beeld van klei te drogen en in vuur te bakken. Er vallen scherven en er zijn kleine momenten van triomf. Onderweg ontstaat er kleiner werk en andere grote zelfportretten. Ik leer over uithollen, over vuur en ovens, over transformatie.

Ik ben onderweg.

WERK & Tentoonstellingen

oogst van scherven en beelden

Tentoonstelling

Atelierroute Utrecht 2020

Tentoonstelling in het bos

Rondleiding langs Magdalena I en Magdalena II

Landgoed  ‘t Soete Zod 2020

de installatie van Marieke

Performance

Culturele Zondag Go West 2019

maak zacht

Interactieve installatie

Opening Werkplaats Overvloed 2018

Wat doet een programma-manager?

Installatie

PGMopen DeFabrique 2016

werk op tafel

Installatie / Gesammtkunstwerk

Opening Organisatieatelier 2015

TUSSEN DE REGELS

Installatie

Bedrijvencentrum Hooghiemstra 2014

Opleidingen

Hogeschool voor de kunsten Utrecht

autonoom beeldende kunst

2000 – 2004

Specialisatie Ruimtelijk werk en beeldhouwen
(niet afgemaakt vanwege de geboorte van mijn dochter in het eindexamenjaar)

masterclasses Clay

alexandra engelfriet

2016 – 2018

o.a. Ruwe klei (5 dagen), Op ‘t Wad de klei in (7 dagen) en Masterclass in 4 ton klei (2 avonden)

bonfire and paperfiring

patty wouters

2018

Workshop Stoken in een papieroven

Leerwerkplaats tussen de regels

twijnstra & Gudde

2013 – 2014

Over het verbinden van kunst en filosofie en met de (organisatorische) vraagstukken van deze tijd.

beeldhouwen steen en klei

Artibus / bleu et vert

1995 – 1999

Diverse cursussen (ruim 200 dagdelen) beeldhouwen in steen en klei door Angela Bottenberg, Miriam Miras, Gerard van Rooy, Cristien Sielcken

Algemene sociale wetenschappen

Universiteit utrecht

1992 – 1997

Sociaal Economisch Beleid en arbeidsvraagstukken

 

In de media

Pin It on Pinterest