De klei is bezield

Beste jij

De klei is bezield. In onze rationele cultuur klinkt dat misschien wat zweverig, maar ik ben er echt van overtuigd. Als ik mijn beelden maak, stroomt er iets van mijn energie en intentie de klei in. Dit wordt als het ware ingebakken wanneer het werk door het vuur gaat. Dat is voelbaar en maakt het uiteindelijke werk meer dan een homp klei.

Maar ook zonder mijn handen leeft de klei. Ze vormde zich duizenden jaren geleden uit fijne deeltjes van geërodeerd gesteente. Ze bood een thuis aan triljarden micro-organismen en voedde planten en dieren. En ze nam wat afstierf weer in zich op. Ze is letterlijk onze oermoeder.

De afgelopen maanden ben ik weinig in mijn atelier geweest. We bouwen een nieuwe woonboot: een enorm project met een schijnbaar eindeloze stroom van sjouwen, beslissingen en werkbesprekingen. Af en toe glip ik er toch even tussenuit, pak een homp klei en maak contact. Dat brengt me onmiddellijk terug in het hier en nu. De klei laat me voelen dat ik onderdeel ben van iets groters, geen losse entiteit, maar verbonden met de aarde.

Veel liefs

Marieke